Tussenkomst meerjarenplanning

Tag: gezinspartij

Tussenkomst meerjarenplanning

Tussenkomst meerjarenplanning

Hieronder de integrale tussenkomst zoals ze werd gegeven tijdens de bespreking van de meerjarenplanning 2020-2025. Als gezinspartij hebben wij onze focus gelegd op de uitdagingen waar heel wat jonge gezinnen mee worden geconfronteerd.

Geachte collega’s

Het was onze partij CD&V die zich tijdens de stemming over het bestuursakkoord in januari onthield. We zagen een aantal positieve zaken in jullie akkoord staan en gaven jullie het voordeel van de twijfel. Niet zomaar alles afschieten, maar constructief oppositie voeren.

Aanvankelijk was dat voor ons even zoeken. We hadden namelijk lang deelgenomen aan het bestuur en wie weet werd ons degelijk beleid gewoon verdergezet? Maar stillekesaan begon het duidelijk te worden. Stillekesaan werden er keuzes gemaakt waar mijn partij nooit mee akkoord zou gaan. Het schrappen en kortwieken van adviesraden. No way. Het viseren van fietsers zonder hen kwalitatieve oplossingen aan te reiken. No way. Het stopzetten van culturele subsidies.  No way. En het afvoeren van de sorteerstraatjes. No way. Daar kunnen wij ons écht niet mee verzoenen.

Nu, eerlijk, dat maakt ons wel strijdbaar. Er is blijkbaar nood aan partijen die zich blijven inzetten voor een groenere, meer duurzame en bruisende stad. Een stad die u graag ziet. Die de Antwerpenaar in elke levensfase verwelkomt. Van de schattigste baby tot de meest aaibare grootvader. Met misschien nog weinig haar op zijn hoofd, maar in zijn hoofd fijne herinneringen van een leven lang in onze stad. Het is met die oranje bril dat wij aandachtig naar jullie plannen hebben gekeken en gerichte vragen hebben gesteld. Is deze stad werkelijk een thuishaven voor elke generatie?

Helaas kregen we nog geen kleine maand geleden slecht nieuws. We kampen nog steeds met een stadsvlucht. 8.200 jonge ouders keerden vorig jaar onze stad de rug toe. Als gezinspartij worden wij daar niet bepaald vrolijk van. Wie gezinnen in de stad wil houden, dat is onze overtuiging, moet beleidsmatig keihard werken op heel wat fronten. Want soms gaat het om één groot issue waardoor jonge mensen besluiten de stad te verlaten. Maar vaak komt zo’n beslissing er pas nadat de emmer zich traag maar gestaag vult, en uiteindelijk overloopt.

Elk gezin, elke Antwerpenaar, is anders. Maar ze staan vaak wel voor dezelfde uitdagingen, ls jonge tweelingpapa kan ik daarvan meespreken. We wandelen eens door hun drukke leven.

Alles begint met een dak boven je hoofd. Maar zelfs dat begin is al ontzettend moeilijk. Antwerpen heeft een tekort aan betaalbare woningen voor jonge gezinnen. Ondertussen rijzen de verre van gezinsvriendelijke en simpelweg on-be-taal-bare flats als paddenstoelen uit de grond. De toelichting van schepen Duchateau doet vermoeden dat hij de problematiek serieus neemt. Maar uit de begroting kan je moeilijk afleiden hoeveel betaalbare gezinswoningen er zullen bijkomen. We hadden graag ambitieuze targets gehoord, zoals u dat bij de sociale huisvesting wel deed.

Maar goed. Stel dat die woning toch in orde komt. Je wordt wakker. De gekende ochtendrush: boterhammekes, boekentasjes en dan naar buiten. Je stapt de deur uit en het eerste waar je als Antwerpenaar mee in aanraking komt, zijn de voetpaden. De kans dat die er niet altijd even goed bijliggen, is helaas groot. Maar de kans dat jouw straat ook effectief de komende jaren wordt heraangelegd, is dan weer bitter klein. Districten kunnen misschien 8 of 9 straten per legislatuur onder handen nemen. Peanuts! Als partij die de decentralisatie hoog in het vaandel draagt, vinden we het jammer dat de stad via Vlaanderen heel wat budgettaire ruimte voor zichzelf heeft gecreëerd, maar dat onze districten daar niet van kunnen meegenieten. Ja, er komen knappe projecten van stadsontwikkeling op ons af en die kosten een aardige duit. Maar onze stad heeft ook gewoon een nieuwe vloer nodig. En die investeringen gebeuren voor 80 % op het openbaar domein van de districten. Voor de gewone Antwerpenaar maakt het geen bal uit wie bevoegd is. Geef de districten een stukje van die extra zuurstof, zodat zij ook hun steentje kunnen bijdragen.

Wanneer ik zeg dat onze straten er niet voor iedereen even goed bijliggen, vertel ik in feite geen geheimen. Schepen Bachar erkende dat zelf. “Als je eens minder mobiel bent, dan merk je pas echt hoe het met de toegankelijkheid van onze stad is gesteld.”. Ik werd even licht euforisch, maar nadien in uw commissie en eigenlijk gedurende gans de week, heb ik dat woord niet vaak meer gehoord. Er ligt nochtans heel wat werk op de plank. Vraag dat maar aan ouders die met een buggy op stap zijn of aan mensen in een rolstoel. Zo zijn we tevreden dat het beleid van de taxicheques wordt verdergezet. Maar vergeet niet dat mensen het liefst van al zich ook zelf vlot door onze stad kunnen bewegen. Het minieme subsidiepotje voor toegankelijke speeltuigen is misschien wel exemplarisch voor het bredere toegankelijkheidsbeleid.

Maar opnieuw naar onze mama’s en papa’s die hun dag nog maar net gestart zijn. Misschien hebben ze baby’s of peuters die naar de opvang moeten. Ik ga hier geen doekjes om winden: dit beleid kunnen wij als gezinspartij absoluut smaken.  Een gezond evenwicht tussen stedelijke en private opvang, dat moet zo blijven. En ook de kinderopvangtoelage is een welgekomen duwtje in de rug voor werkende ouders.

Alleen vinden we het jammer dat de blinde vlekken in de occasionele opvang niet worden opgevuld. Occasionele opvang is een noodoplossing voor mensen die bijvoorbeeld sneller dan verwacht werk vinden en halsoverkop een tijdelijke plek voor hun kind zoeken. Maar Ekeren, Wilrijk en Merksem vallen uit de boot. Een beleidskeuze op basis van het gemiddelde inkomen in de districten dat te hoog zou liggen. Maar dat is toch een vreemde redenering ten aanzien van ouders die net op zoek zijn naar dat nieuwe inkomen. We hopen dat u hier nog stappen vooruit zet.

Misschien zijn de kindjes al ouder en gaan ze naar school. Ook dat zet heel wat druk op gezinnen. Schepen, wij hopen dat u blijft vechten voor een centraal aanmeldsysteem. Wij vragen u dat in naam van de alleenstaande moeder of vader die niet zomaar kan gaan kamperen. Een debat over de achterliggende criteria zullen wij niet uit de weg gaan. Heel wat ouders worstelen met een onrechtvaardigheidsgevoel. Soms krijg je uw eerste keuze, soms pas de vijfde. Of nog erger: geen plek. Een deel kan je oplossen met betere communicatie. Maar de essentie van de zaak is natuurlijk capaciteit. En daar knelt het schoentje. Uw investeringen in capaciteit en de werking van ons onderwijs zakken jaar, na jaar, na jaar, na jaar, … We landen zelfs bijna op een halvering. Wilt u nog meer druk op het systeem zetten? Schoolkeuze en schoolvrijheid zijn voor vele ouders een essentieel element in hun keuze om de stad te verlaten. We vrezen dat u binnen een aantal jaar in de problemen zal zitten. Te weinig plekken, verzadigde klassen en extra druk op leerkrachten. We hebben ook bitter weinig gehoord over de momenten dat kinderen jongeren worden. Waar is de aandacht voor ons technisch onderwijs naartoe? Welke investeringen mogen we verwachten in nieuw materiaal, wanneer komt die noodzakelijke inhaalbeweging? Er komen heel wat werven op ons af en daar zet men meer dan terecht op in, maar bereid uw menselijk kapitaal, jongeren én werklozen, op de best mogelijke manier voor op hun toekomst. Want ook over de doorstroom naar het hoger onderwijs bleef het windstil. En last but not least, de torenhoge ongekwalificeerde uitstroom. Hopelijk laat uw plan niet meer te lang op zich wachten, de situatie is écht urgent. Wij steunen uw poging om lege brooddozen naar de geschiedenisboeken te verwijzen, maar verlies al het overige zeker niet uit het oog.

Na het droppen van de kinderen, is het tijd om te gaan werken. Dat woon-werkverkeer maakt in toenemende mate de shift van verplaatsingen met de wagen naar andere vervoersmiddelen, niet in het minst de fiets. Dat is niet altijd een keuze van het hart omwille van de geweldige fietsinfrastructuur. Vaak gaat het hier om het vermijden van de ridicule files en tramfrustraties. Nu, er zijn weldegelijk stappen vooruit gezet. Maar om te spreken van dé ommezwaai naar de mobiele fietsstad van de toekomst, nee, da’s absoluut niet het geval. Als je gewoon de kwalitatieve parkings voor wagens afzet tegen de ronduit erbarmelijke faciliteiten voor fietsers, dan beken je als bestuur kleur. Met slechts één beveiligde fietsparking op de planning, beken je als bestuur kleur.  Wie niet kan zeggen welke missing links er eerst worden aangepakt, die bekent kleur.

Wij hadden dé ommezwaai naar een Antwerps Kopenhagen verwacht, maar het zal niet voor deze legislatuur zijn. Wat blijkbaar wel voor deze legislatuur is, is het viseren van de fietser. We vinden personeel om aan de Keyserlei bovengronds fietsers te beboeten, maar het lukt ons niet om samen met de NMBS het onder de grond veilig en proper te houden. Nogmaals: mensen hebben geen behoefte aan flauwe excuses over bevoegdheden. Breng het gewoon in orde. De fietsdiefstallen pieken. Maar het zijn de fietsers en niet de dieven die worden gepakt. Prioriteiten.

De handhaving in deze stad is te selectief. Waar blijven de controles in de zones 30? Wat met de veiligheid van onze allerkleinsten? Wanneer u binnenkort de woonerven uitrolt, waar men slechts 20 per uur mag, dan zal u dat niet alleen infrastructureel moeten afdwingen maar ook met de harde hand. Want ja, wij moeten onze politie klaarstomen op het allerergste. Maar de kans op een aanslag is gelukkig vele malen kleiner dan de kans dat je fiets wordt gepikt of dat je van je sokken wordt gereden door een snelheidsduivel. Bereid ons voor op wat kan komen, maar vergeet niet wat ons dagelijks overkomt.

Ik keer terug naar ons gezinnetje. Na een lange werkdag en de avondrush, ploffen heel wat mensen moe maar voldaan in de zetel. En dan, wanneer de kindjes eindelijk slapen en de stilte de woning in sluipt… BOEM! Antwerpen, de stad van 1.000 bommen en granaten.

Ik maak er bewust een slecht grapje over. Een luchtige start voor een serieus onderwerp.

Maar toen ik samen met mijn vrouw de beelden zag van de doorzeefde woonkamer van ‘ons moeke’ in Ekeren, kreeg ik het lastig. Een doodgewoon rijhuisje, in een doodgewone buurt. De leefruimte, zoals zo vaak, aan de kant van de straat. We mogen onze beide pollekes kussen dat ons moeke er zonder één schrammeke vanaf kwam.

Het is niet mijn gewoonte om zaken zomaar uit te vergroten want anderen kunnen dat beter. Maar ik overdrijf toch niet? Meer dan 70  incidenten met zwaar geweld in de Antwerpse straten. De drugsoorlog woedt verder, nu ook in heel wat districten.

En ik ga hier niet verkondigen dat u uw best niet doet, mijnheer de burgemeester. Dat zou zwak zijn en het zou er maar aan ontbreken. Maar ik hoop wel dat we er eens ene gaan pakken. Geen pinten, maar criminelen. Niet de kleine garnalen, maar netwerken uit de midden- en bovenlaag. U ging met het drugsteam aan de deuren bellen en zeggen dat het gedaan was, maar het zijn vooral de drugsbendes die de wapens laten spreken. Als klap op de vuurpijl wijst collega Beels uw drugsbeleid de deur.

En ik hoop ook écht dat we afstappen van dat rondje zwartepieten. Ik ben zwarte piet-discussies sowieso beu. Want ik weet al wat u gaat zeggen. Iedereen laat mij in de steek. De andere niveaus tonen niet de minste interesse. Maar door te schieten op anderen, erkent u vooral dat het niet geweldig loopt met de war on drugs. Dat zijn psychologische processen en die zijn des mensen. Verliezen doe je door externe factoren zoals de scheidsrechter, winnen doe je altijd zelf.

Maar u zat toch ook met gepaste trots aan tafel toen het Stroomplan werd opgestart, geflankeerd door uw ministers Jambon en Van Overtveldt. Op een gegeven moment is er een afweging gemaakt tussen het Marrakeshpact en al de rest waar de federale regering mee bezig was, inclusief de veiligheid van onze stad. We kennen dat verdict. Maar de granaten blijven ondertussen wél exploderen. Toen uw partij de regering verliet kwam de stabiliteit van het land in gedrang. Maar om de veiligheid van onze stad daardoor niet in gevaar te brengen, want dat wil ik wel gezegd hebben, hebben de opvolgers van uw ministers alle afspraken gehonoreerd, één voor één.

Natuurlijk mag het altijd meer zijn. Maar ik ben slechts een kleine garnaal. U daarentegen verzamelt de meeste stemmen in dit land. Als u zegt dat u het niet alleen kan, dan rust er een grote verantwoordelijkheid op uw schouders. Wat u via het Vlaamse regeerakkoord voor onze stad beweert te doen, moet u misschien dan ook maar overwegen op federaal niveau. Nu, nog een paar stille nachten en we kennen de evaluatie van het Stroomplan. Laten we van dat moment een opportuniteit maken om ons Antwerps drugsbeleid drastisch te verbeteren. Misschien hebben we toch een stille omslag nodig. Niet alleen zichtbaar machtsvertoon zoals afgelopen weekend op de Meir, maar vooral nog betere inzet van verschillende profielen die crimineel gedrag opsporen en vooral voorkomen.

Terug naar de Antwerpenaren die de zware werkweek ondertussen achter de kiezen hebben. Het leukste deel kan nu beginnen: het weekend. Of het nu gaat om een jong koppel, een vriendengroep boomers of een koddig stel jaggers, iedereen houdt wel van een aangenaam en groen openbaar domein voor een fijne wandeling of bezoekje aan de speeltuin. We waren dan ook verheugd om te lezen dat het bestuursakkoord op ontharding en vergroening zou inzetten. Meer nog, het was zelfs één van dé redenen om ons destijds te onthouden. CD&V zette dit thema op de kaart: laten we 15 % van de Antwerpse straten en pleinen ontharden. Een zeer ambitieus plan dat op basis van ons studiewerk haalbaar is.  Maar onze verwachtingen worden niet ingelost. Integendeel. De uiteindelijke budgetten, zelfs wanneer je sprokkelt bij de drie bevoegde schepenen, zijn ruim onvoldoende. We hebben toch één target gehoord: 5.000 m² per jaar. Dat is amper drie kwart voetbalveld. Het past volgens ons in de algemene visie van dit stadsbestuur op de duurzame transformatie. Window dressing. Too little, too late. Het klimaatneutraal en -robuust maken van onze stad is nochtans essentieel. Temperaturen zullen niet dalen en zetten druk op de gezondheid, zeker van oudere mensen. De stad schaft ondertussen de renovatiepremie af. Ambitie op vlak van zonnepanelen is afwezig. Het woord luchtkwaliteit viel geen enkele keer. Wie het welzijn van de Antwerpenaar serieus neemt, legt de lat hier hoger.

Als we het publieke domein niet structureel vergroenen, laten we dan hopen dat het minstens properder wordt. Wandelen zonder rommel op straat is gewoon veel fijner. Dit is geen evidente opdracht. Onderhoud, sensibilisering en handhaving: elke tak is belangrijk. Met maar liefst 40 manschappen extra bij Maatschappelijke Veiligheid kiest u duidelijk voor strengere handhaving. Dat schept hoge verwachtingen. Wij hopen samen met u dat de gedragsverandering er komt. Want op het offerblok van deze repressieve keuze liggen de talrijke burgers die wél hun best doen maar bijvoorbeeld nu wel de goedkopere en duurzame sorteerstraatjes door hun neus geboord zien. Maar ik ben pessimistisch. Statiegeldinitiatieven worden weggestemd. En het absolute dieptepunt is het afschaffen van Buurt aan de Beurt en de Lentepoets. Geweldige initiatieven die buurten eens goed onder handen nemen. En niet onbelangrijk, het versterkt de sociale cohesie. Was u het niet schepen Duchateau die de uitdagingen op vlak van eenzaamheid niet van de poes vond? Wel, deze initiatieven sensibiliseren niet alleen over properheid, ze brengen ook buren samen. Ik vraag u namens onze fractie uitdrukkelijk om deze beslissing terug te schroeven.

Want er is nog iets dat ons christendemocraten zorgen baart. Wanneer ik het in het begin van deze tussenkomst had over betere straten, fietspaden en woningen, dan heb ik het over cement in de letterlijke zin van het woord. Maar wat dan met cement in de figuurlijke zin van het woord. Hetgeen een samenleving bijeenhoudt, de menselijke cement? Het grijpt ons naar de keel dat vele verenigingen die mensen samenbrengen en even doen ontstressen tegen een potentiële verlaging of zelfs stopzetting van hun steun aankijken. We vinden het onbegrijpelijk dat het stadsbestuur de continuïteit en werking van sommige culturele partners niet durft verzekeren. Jazz Middelheim, Nuff Said, Linkerwoofer? En naast het klassieke middenveld heb je ook het nieuwe. De commons-gedachte. Met geen woord werd erover gerept. Burgerparticipatie? Stilte. Pak dat toch vast! En ja, we houden ons hart vast als er plannen zijn om het concessiereglement te herbekijken. Want het zijn de talrijke organisaties die hiervoor extra geld zullen moeten ophoesten. Dat is niet waar CD&V voor staat. Wij willen ver-binden, niet ont-binden.

Voor ons is het helder. Als Antwerpenaren moeilijk een woning vinden. Als ze twijfelen of er nog plek is op school. Als het fietstraject van hun kind er soms ronduit onveilig bij ligt. Als ze met de buggy niet op de tram geraken en dan maar in de wagen balen in de zoveelste file. Als beton voorrang krijgt op groen. En als de spontane ontmoetingen dankzij het middenveld dreigen te verdwijnen, dan snapt zelfs de grootste chauvinist dat sommige mensen, onder hen vele gezinnen, jammer genoeg de beslissing nemen om uit de stad weg te vluchten.Nee, deze keer was het niet moeilijk om ons stemgedrag te bepalen. Het voorbije jaar hebben jullie keuzes gemaakt en die bestendigt in deze meerjarenplanning. Keuzes die niet de onze zijn. Dat kunnen wij onmogelijk steunen. CD&V wil een gezinsvriendelijke stad. Duurzaam, groen, sociaal, bruisend. Waar je vlotjes doorheen rolt, of het nu met de fiets, de buggy of een rolstoel is. Een stad die een thuishaven is voor elke generatie. Op heel wat punten schiet u echter tekort. Een gebrek aan ambitie voor heel wat uitdagingen. Dus wij keuren dit niet goed.  

Antwerpen. Thuishaven voor gezinnen.

Antwerpen. Thuishaven voor gezinnen.

Antwerpen, een stad die haar gezinnen koestert. Eén op vijf gezinnen met jonge kinderen keert onze stad de rug toe. Dat tij moeten we keren.

– Tijd voor een eerlijk inschrijfsysteem voor scholen. De keuze van de ouders moet altijd het belangrijkste criterium zijn.

– Antwerpen gaat op zoek naar een nieuw mobiliteitsevenwicht. De auto blijft partner van vele gezinnen, dus die pesten we niet weg. We proberen wel zoveel mogelijk Antwerpenaren te overtuigen om de fiets of het openbaar vervoer te nemen. Daarom werken we aan de veiligheid van onze fietspaden en de stiptheid en betrouwbaarheid van bussen en trams.

– Ook de toegankelijkheid van het openbaar vervoer blijft een pijnpunt. Vele bus- en tramstations zijn niet rolstoel- en buggyvriendelijk. Daar brengen we verandering in. We zorgen ervoor dat er in alle premetrostations liften zijn. Uitgerekend halte Groenplaats heeft dat bijvoorbeeld niet. De brede Albatrostrams maken overal hun opwachting.

– We onderzoeken of we bepaalde wijken gezinsvriendelijker kunnen maken door gerichte belastingverlagingen. De focus gaat nu te vaak naar té kleine en té dure nieuwbouw.

– Ouders krijgen een stedelijke geboortepremie van € 40. Dat bedrag wordt echter niet zomaar op de rekening geschreven. Ze kunnen dan kiezen tussen vuilniszakken, pampers of cadeaubonnen om te spenderen bij lokale handelaars. Zo gebruikt men de premie echt voor de noden van het kind.

– Wijken moeten kindvriendelijk en veilig zijn. Zones 30 handhaven we, geen snelheidsduivels meer in onze straten. Vlakke en voldoende brede voetpaden zijn de nieuwe norm.

– Fietsen in deze stad is niet overal even veilig. Nochtans moeten we de fiets (nog meer) stimuleren. Wie vroeg start met fietsen, trekt dat later door. Het is bovendien gezond. Wist je dat je minder fijn stof op de fiets binnenkrijgt dan in de wagen? We werken zwarte punten zo snel mogelijk weg.

– In schoolomgevingen – waar het past – leggen we schoolstraten in. Die zijn bij schoolaanvang en -afloop even afgesloten voor gemotoriseerd verkeer. Bewoners en hulpdiensten kunnen natuurlijk door.

– Voor veel inwoners zijn de parkjes en pleintjes in Antwerpen een beetje ‘hun’ tuin. Die moeten er dus proper bij liggen als (groot)moeders met hun kinderen er willen spelen. Nultolerantie voor zwerfvuil. We verhogen het toezicht en de boetes en sturen betrapte sluikstorters meteen mee op verplichte veegdienst. Dat kan vandaag niet.

– We ontharden 15 % van onze stad. Meer groen koelt onze stad af en zuivert onze lucht. We willen een groenperk op 300 meter van elke woning.

– We helpen alleenstaande ouders bij de kinderopvangfactuur en de naschoolse opvang indien nodig.

– De stedelijke groendienst vormt speelplaatsen van scholen om tot groene parken en speeloases en zorgt voor het onderhoud.

– Zowel in de zelfstandige kinderopvang als bij onthaalouders krijgt elk gezin een tarief op maat van het inkomen.

– We breiden occasionele kinderopvang uit. Het helpt ouders uit de nood. Werkzoekende ouders kunnen dankzij deze occasionele kinderopvang makkelijker gaan solliciteren, een opleiding volgen of starten met een nieuwe job.

Antwerpen. Thuishaven voor mama’s.

Antwerpen. Thuishaven voor mama’s.

Antwerpen, een stad die haar mama’s koestert. Ze zetten tenslotte wél nieuwe Sinjoortjes op de wereld hé… ?

– Ouders krijgen een stedelijke geboortepremie van € 40. Dat bedrag wordt echter niet zomaar op de rekening geschreven. Ze kunnen dan kiezen tussen vuilniszakken, pampers of cadeaubonnen om te spenderen bij lokale handelaars. Zo gebruikt men de premie echt voor de noden van het kind.

– Wijken moeten kindvriendelijk en veilig zijn. Zones 30 handhaven we, geen snelheidsduivels meer in onze straten. Vlakke en voldoende brede voetpaden zijn de nieuwe norm.

– Ons openbaar vervoer is niet buggyvriendelijk. Daar brengen we verandering in. We zorgen ervoor dat er in alle premetrostations liften zijn. Uitgerekend halte Groenplaats heeft dat bijvoorbeeld niet. De brede Albatrostrams maken overal hun opwachting.

Fietsen in deze stad is niet overal even veilig. Nochtans moeten we de fiets (nog meer) stimuleren. Wie vroeg start met fietsen, trekt dat later door. Het is bovendien gezond. Wist je dat je minder fijn stof op de fiets binnenkrijgt dan in de wagen? We werken zwarte punten zo snel mogelijk weg.

– In schoolomgevingen – waar het past – leggen we schoolstraten in. Die zijn bij schoolaanvang en -afloop even afgesloten voor gemotoriseerd verkeer. Bewoners en hulpdiensten kunnen natuurlijk door.

– Voor veel inwoners zijn de parkjes en pleintjes in Antwerpen een beetje ‘hun’ tuin. Die moeten er dus proper bij liggen als (groot)moeders met hun kinderen er willen spelen. Nultolerantie voor zwerfvuil. We verhogen het toezicht en de boetes en sturen betrapte sluikstorters meteen mee op verplichte veegdienst. Dat kan vandaag niet.

– We ontharden 15 % van onze stad. Meer groen koelt onze stad af en zuivert onze lucht. We willen een groenperk op 300 meter van elke woning.

– Voor kleuterscholen en lager onderwijs blijft afstand de belangrijkste factor in de schoolkeuze. Hoe dan ook, de keuze van de ouders moet opnieuw doorslaggevend zijn.

– We helpen alleenstaande ouders bij de kinderopvangfactuur en de naschoolse opvang indien nodig.

– De stedelijke groendienst vormt speelplaatsen van scholen om tot groene parken en speeloases en zorgt voor het onderhoud.

– Zowel in de zelfstandige kinderopvang als bij onthaalouders krijgt elk gezin een tarief op maat van het inkomen.

– We breiden occasionele kinderopvang uit. Het helpt ouders uit de nood. Werkzoekende ouders kunnen dankzij deze occasionele kinderopvang makkelijker gaan solliciteren, een opleiding volgen of starten met een nieuwe job.

Geboortepremie voor Antwerpse ouders

Geboortepremie voor Antwerpse ouders

Hoewel de rest van Vlaanderen niet akkoord gaat, weten Antwerpenaren dat den echte Moederkesdag jaarlijks op 15 augustus, Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart, valt. Om haar imago van gezinspartij kracht bij te zetten, pleit Jong CD&V Antwerpen voor de invoering van een stedelijke geboortepremie. “De premie zou € 40 bedragen en wordt gekoppeld aan een bezoek aan het Huis van het Kind.”, vertellen Sam Voeten en Thijs Van den Brande, jonge papa’s van dienst. Ouders krijgen de som echter niet zomaar op hun bankrekening gestort.

Wie is Sam Voeten?

Hoeveel pampers ze al ververst hebben weten ze niet exact, maar Voeten en Van den Brande zijn alleszins niet aan hun proefstuk toe. Voeten is de gelukkige vader van een tweeling van anderhalf jaar. Van den Brande kreeg in juni nog een kindje en zette de teller zo op drie stuks. “Een kind krijgen is een prachtig geschenk, dat kan elke ouder bevestigen. Maar het gaat gepaard met heel wat organisatorische en financiële uitdagingen, los van je slaapritme.”, weten beide vaders. Daarom is de financiële steun van familie en de overheid meer dan welkom. Om ouders een extra zetje te geven, worden er in héél wat gemeenten en steden lokale geboortepremies toegekend (zie niet-exhaustieve lijst onderaan). Die premies verschillen sterk, zowel qua bedrag als qua criteria. Jong CD&V stelt daarom op de échte Moederkesdag een geboortepremie voor de toekomstige Antwerpse ouders voor.

Concreet

De premie zou € 40 bedragen, maar niet zomaar op de bankrekening gestort worden. “Het is namelijk belangrijk dat deze premie wordt gebruikt ter ondersteuning van het zonet uitgebreide gezin.”, aldus Voeten en van den Brande. De jonge tsjeven bewandelen daarom een aantal pistes. “Zo kan de premie in de eerste plaats ingeruild worden voor herbruikbare pampers, een duurzame variant van de klassieke pamper. Wie daar geen beroep op wenst te doen, heeft recht op een bepaald aantal vuilniszakken. Door de behoefte van je allerliefste oogappel heb je daar nogal wat… behoefte aan.”, knipogen de jonge CD&V’ers. In Leuven en Essen zie je deze varianten bijvoorbeeld terugkomen. Een andere piste is het populaire systeem van cadeaubonnen om te shoppen bij lokale handelaars. “Omdat de Antwerpse economie complexer en van een andere grootteorde is, kijken we naar de belangenorganisaties om samen een voorstel uit te werken.”, aldus Voeten en van den Brande. Mogelijks kunnen initiatieven zoals “Cadeaubon Antwerpen’ instappen. Ze stippen aan dat de keuze ook aan ouders gelaten kan worden, waarbij de onderlinge prijs van de opties licht verschillend kan zijn. Dat gebeurt bijvoorbeeld bij de CM.

Niet zomaar

De bonnen zou je kunnen afhalen in de Huizen van het Kind. “Zo maken jonge ouders, ook uit kansengroepen, kennis met de werking van deze Huizen.”, klinkt het. Voeten en Van den Brande wensen tenslotte ook dat er een bepaalde band met de stad bestaat. “Dat gebeurt in tal van andere gemeenten ook, zoals Zaventem en Wommelgem. We stellen voor dat de moeder minstens één jaar in ’t Stad gedomicilieerd moet zijn.”, klinkt het. De premie zou ook gelden in geval van adoptie. Ze zou, in tegenstelling tot andere gemeenten, niet stijgen bij eventuele bijkomende kinderen.

Indien de stedelijke coalitiepartners er niet uitgeraken, kunnen districten dit idee nog steeds uitwerken.

Unizo blij met voorstel, lees meer in Gazet Van Antwerpen

De geboortepremie bestaat onder andere in volgende gemeenten (niet volledig):

  • As (€ 50)
  • Aartselaar (€ 50)
  • Alken (€ 25 in cadeaubonnen bij lokale handelaars)
  • Beerse (€ 20)
  • Borgloon (€ 40)
  • De Panne (€ 175, minstens 1 jaar ingeschreven in de gemeente)
  • De Pinte (€ 50)
  • Diksmuide (€ 30 in cadeaubonnen bij lokale handelaars)
  • Erpe-Mere (€ 50)
  • Elsene (minstens 1 jaar ingeschreven in de gemeente)
  • Essen (€ 34 + duurzaamheidspremie herbruikbare luiers)
  • Genk (€ 50 in cadeaubonnen bij lokale handelaars)
  • Haaltert (€ 100 in cadeaubonnen bij lokale handelaars)
  • Herent (€ 125 onder voorwaarden of € 100 cash)
  • Herentals (€ 62)
  • Holsbeek (€ 40 in cadeaubonnen bij lokale handelaars)
  • Hooglede (€ 20 in cadeaubonnen bij lokale handelaars)
  • Kortemark (€ 40 in cadeaubonnen bij lokale handelaars)
  • Kortenberg (€ 125)
  • Knokke-Heist (€ 100)
  • Kruibeke (€ 25)
  • Laarne (€ 50)
  • Lanaken (€ 35)
  • Lille (€ 50)
  • Lochristi (€ 25)
  • Lommel (€ 25)
  • Maasmechelen
  • Merchtem (€ 50 in cadeaubonnen bij lokale handelaars)
  • Mortsel (€ 50 in cadeaubonnen bij lokale handelaars)
  • Nevele (€ 150)
  • Nieuwpoort (€ 75)
  • Ninove (€ 25 euro + 3 rollen huisvuilniszakken)
  • Opglabbeek (€ 50)
  • Ranst (€ 65)
  • Ruislede (€ 100)
  • Rumst (€ 100)
  • Schilde (€ 125)
  • Sint-Genesius-Rode (€ 90, minstens 1 jaar ingeschreven zijn in de gemeente)
  • Steenokkerzeel (€ 50 in cadeaubonnen bij lokale handelaars)
  • Tielt (€ 65 in cadeaubonnen bij lokale handelaars)
  • Vilvoorde (€ 25)
  • Wingene (€ 50)
  • Wijnegem (€ 40)
  • Wommelgem (€ 100, 2 jaar ingeschreven in gemeente)
  • Wuustwezel (€ 100)
  • Zaventem (€ 65, minstens 1 jaar ingeschreven zijn in de gemeente)
Ouderschapsverlof wordt versoepeld

Ouderschapsverlof wordt versoepeld

Ouders zullen op een veel makkelijker manier ouderschapsverlof kunnen nemen. Wie wil, kan binnenkort een halve dag per week ouderschapsverlof nemen of een hele dag om de twee weken. En dat gedurende een periode van veertig maanden. Ook het adoptie- en pleegzorgverlof wordt uitgebreid. Daarnaast kan het verlof voor medische bijstand én het ouderschapsverlof ook per week worden opgenomen. De Kamercommissie Sociale Zaken keurt daarvoor vandaag een aantal voorstellen van Kamerlid Nahima Lanjri (CD&V) goed. Een schitterende zaak voor heel wat gezinnen. Ik ben best trots dat ik dit in het parlement van dichtbij mag volgen. Zeker als het gaat om voorstellen waardoor werknemers  hun beroeps- en gezinsleven beter op mekaar kunnen afstemmen.

Een halve dag per week ouderschapsverlof

Werknemers met kinderen kunnen ouderschapsverlof vandaag enkel op volgende drie manieren nemen: vier maanden voltijds ouderschapsverlof, acht maanden halftijds werken en halftijds ouderschapsverlof, twintig maanden viervijfde werken én één dag per week ouderschapsverlof. Op voorstel van Kamerlid Nahima Lanjri wordt die regeling veel versoepeld. ‘’Zo zal het mogelijk zijn om een halve dag per week of een hele dag om de twee weken op te nemen.”, zegt het Kamerlid. “Het rugzakje van het ouderschapsverlof op zich wordt niet uitgebreid: het blijven in totaal 4 maanden per kind per ouder. Wel zullen moeders en vaders voortaan nog meer vrijheid hebben in het opnemen van hun zorgtaken. Het afgelopen jaar maakten maandelijks gemiddeld maar liefst 63.739 papa’s en mama’s gebruik van het ouderschapsverlof, vooral dan in de formule van 1/5de (43.939 personen).  Dit succes wijst op het feit dat vele ouders vragende partij zijn voor een goed evenwicht tussen werk en gezin. Men zal dankzij ons voorstel tegemoetkomen aan een vraag die bij veel ouders leeft om slechts een halve dag per week op te nemen in plaats van een hele.  Bovendien zal men langer (40 maanden) kunnen genieten van het ouderschapsverlof, terwijl er een kleinere impact is op het gezinsbudget.”, aldus Lanjri. Ze gaat verder: “Deze vernieuwde regeling beantwoordt ook aan de verzuchtingen van nieuw samengestelde gezinnen die bijvoorbeeld in een traject van co-ouderschap zitten en die liever ouderschapsverlof opnemen in de week dat de kinderen bij hen zijn.”, klinkt het. De Antwerpse volksvertegenwoordiger voegt er nog aan toe dat men beroep kan doen op de 1/10e-regeling indien zowel werknemer als werkgever hiermee instemmen. Lanjri is verheugd dat werkgeversorganisaties recent nog erg enthousiast reageerden.

Uitbreiding adoptie- en pleegzorgverlof

Momenteel krijgen adoptieouders zes weken verlof als ze een kind tot drie jaar adopteren. Als het kind ouder is dan drie jaar, dan krijgen de ouders vier weken verlof. Vanaf de leeftijd van 8 jaar hebben de ouders helemaal geen recht op adoptieverlof. “Deze ongelijkheid werken we nu weg door elke ouder te laten starten met zes weken adoptieverlof, ongeacht de leeftijd van het kind. In elke levensfase van een kind is de beginperiode bij adoptie cruciaal om een vertrouwensband te creëren.”, vertelt Lanjri.  “Verder wordt er identiek dezelfde regeling uitgewerkt voor langdurige pleegzorg, dat sterke gelijkenissen vertoont met adoptie.”, licht de Antwerpse toe. Stelselmatig zal het adoptie- en pleegzorgverlof, dat zowel geldt voor werknemers als zelfstandigen, uitgebreid worden om zo te komen tot een totaalpakket van 17 weken. Dat cijfer stemt overeen met de optelsom van moederschapsrust en vaderschapsverlof bij biologische ouders. Elke ouder zal minstens 6 weken zelf moeten opnemen, maar de 5 extra weken zullen vrij verdeeld kunnen worden tussen de beide adoptie- of pleegouders.

Thematische verloven opnemen per week of per maand

Ook de opname van het verlof voor medische bijstand en ouderschapsverlof wordt nog flexibeler. “Iemand die zijn arbeidsprestaties volledig wil schorsen, zal deze thematische verloven vanaf nu per week kunnen opnemen. Vroeger was dat minstens een maand. Iemand die nog halftijds wenst te blijven werken, kan dat nu per maand doen, waar het vroeger ten minste twee maanden waren.”, licht de CD&V-politica toe. Lanjri verwijst opnieuw naar de nieuwe realiteit waarmee veel nieuw samengestelde gezinnen geconfronteerd worden. “Elk gezin verdient tijd met elkaar, onafgezien van haar samenstelling. Door de opname per week (voltijds) of per maand (halftijds) mogelijk te maken, bieden we een antwoord op de variëteit aan verblijfsregelingen, zoals co-ouderschap.”, aldus Lanjri. Ook hier geldt het dat de flexibele opname pas kan als zowel werknemer als werkgever daarmee instemmen. “Dat is logisch en een win-win voor beiden. Vroeger was een werkgever zijn werknemer minstens een maand kwijt omdat de wet geen kortere periodes toeliet. Deze regeling zorgt ervoor dat een werknemer die bijvoorbeeld één of twee weken wil opnemen tijdens schoolvakanties, sneller terug beschikbaar is.”, klinkt het.

Verdere stappen richting afschaffing “prijs van de liefde”

Momenteel verliezen personen met een handicap een groot gedeelte van hun uitkering wanneer zij huwen of samenwonen, de zogenaamde “prijs van de liefde”. Om de waardigheid van personen met een handicap te ondersteunen, zal huwen of wettelijk samenwonen voor personen met een handicap binnenkort niet langer leiden tot een grote vermindering van die tegemoetkomingen. Door de grensbedragen op te trekken voor de integratietegemoetkoming voor personen met een handicap zal een groter gedeelte van het inkomen vrijgesteld worden en zetten we dus stappen vooruit in de richting van de afschaffing van de prijs van de liefde. Nahima Lanjri en Stefaan Vercamer dienden hiertoe eerder reeds een resolutie in en zijn verheugd dat dit nu wettelijk verankerd wordt. Ze ondersteunen het voorstel van MR ten volle.  “Het jaarbedrag wordt verhoogd van € 22.450 naar € 39.287, dit is een stijging van maar liefst 75%.”, zeggen Lanjri en Vercamer.

Lanjri benadrukt de knappe prestatie die de coalitiepartners hebben bereikt met dit pakket maatregelen. “De levenskwaliteit van heel wat gezinnen zal er aanzienlijk op vooruit gaan. In goede en minder goede tijden zal het makkelijker zijn om sneller en gepaster bij je familie te zijn.”, klinkt het.